POWIAT SŁUPSKI

WARCINO (niemieckie VARZIN)
Dane ogólne
Wieś sołecka położona przy drodze krajowej nr 208, zamieszkana przez 417 mieszkańców.
Historia
Pierwsze informacje o grodzie założonym przez księcia Warcisława pochodzą z X wieku. Dokumenty z XIV i XV wieku podają, że warciński majątek należał do pruskiego rodu szlacheckiego - von Zitzewitz. Miejscowość pojawia się w źródłach jako Warcz (1445) lub Vartzin (1480). Pierwszym właścicielem wsi był Heinrich Zitzewitz. Ostatni z Zitzewitzów w Warcinie - Tessen i Ernst Bogislaw, zmarli bezpotomnie, pierwszy w 1670 roku, drugi w 1692 roku. 1692 rok - wieś przechodzi w ręce Kaspara Otto von Massow. 1727 rok - Kasper Otto von Massows przedaje dobra hrabiemu Adamowi von Podewils. 1756 rok - hrabia umiera, a majątek otrzymuje jego bratanek hrabia Fredrich Werner von Podewils. 1804 rok - po śmierci Fredricha Wernera von Podewils dobra pozostają jego kuzynowi Adamowi Heinrichowi von Podewils. 1809 rok - jedyna córka ostatniego właściciela wychodzi za mąż za Konstantina Wernera von Blumenthal. 1844 rok - Warcino dziedziczy ich drugi syn Werner Ewald. 7 czerwca 1867 roku - Werner Ewald sprzedaje majątek hrabiemu Otto von Bismarck - Schoenhause. Po jego śmierci właścicielem jest hrabia Wilhelm von Bismarck - Schoenhause. 1902 rok - dobrami zarządza Wilhelm Nikolaua von Bismarck. do lutego 1945 roku majątek był w posiadaniu Bismarcków.
Zabytki
Zespół pałacowy z XVII-XIX/XX wieku: - pałac murowany z 1664, 1874 roku oraz przełomu XIX i XX wieku w stylu eklektycznym - stajnia szachulcowa zbudowana prawdopodobnie pod koniec XVIII wieku. - park. W parku stoi pomnik Marii Konopnickiej, który odsłonięto w 1974 roku. Zespół dworsko-folwarczny z pierwszej połowy XIX i przełomu XIX i XX wieku: - dwór nr 20 z około 1830 roku w stylu neoklasycystycznym. Rozbudowany i przekształcony w XIX i XX wieku. Budynek o konstrukcji szkieletowej na podmurówce (otynkowany) wzniesiony na rzucie wydłużonego prostokąta, parterowy z wystawką oraz lokalnościami mieszkalnymi wydzielonymi ze strychu, częściowo podpiwniczony. Dwutraktowy z sienią na osi oraz korytarzami rozdzielającymi pomieszczenia. Czternaście izb mieszkalnych i sześć innych pomieszczeń. Ściany - cegła, stropy i wiązania dachu - drewno, dach dwuspadowy kryty eternitem - dawniej dachówką. Dwór przed 1945 rokiem - obora (obecnie chlewnia) murowana z 1904 r. Na bocznej ścianie inicjały G.B.V. i data 1904. - gorzelnia (nr 19) murowana z pierwszej ćwierci XX w - warsztat (magazyn) murowany z XIX/XX w Budynek mieszkalny nr 7, szachulcowy z II połowy XIX w Budynek mieszkalny nr 38, szachulcowy z końca XIX w Łasica wzniesienie zwane potocznie „górą Bismarcka”, a kiedyś nazywane Górą Czarną było dawniej miejscem podziału łupów i wypoczynku rycerzy zbójców grasujących na gościńcu między Sławnem a Polanowem. Było również miejscem wykonywania wyroków na skazańcach, w tym ostatniej na Pomorzu egzekucji spalonej na stosie w 1765 roku czarownicy o imieniu Svantia. Na początku XIX wieku na zniesieniu wybudowano mauzoleum - grobowiec warcińskiej linii rodu von Bismarck. Zachowały się fragmenty z wybudowanej w 1905 roku kaplicy grobowej: podłoga, elementy dekoracyjne oraz płyty nagrobne. U stóp wzniesienia przy ścieżce wiodącej do kaplicy są okazałe, najstarsze w Polsce daglezje.
Pomniki przyrody
buk zwyczajny - park przy TL 2 buki zwyczajne dąb szypułkowy - przy drodze polnej do Biesowic dąb szypułkowy - zespół folwarczny, droga śródpolna, 120 m od szosy do Osowa dąb szypułkowy - TL na łące 7 dębów szypułkowych - przy TL, 200 m od wsi, szosa do Osowa dąb szypułkowy - park przy TL 3 klony jawory - przy TL lipa drobnolistna - przy drodze do Osowa 27 lip drobnolistnych - droga od TL do Osowa lipa drobnolistna - park przy TL lipa drobnolistna - na przeciw nadleśnictwa na drodze lipa drobnolistna - około 670 metrów za Warcinem na drodze do Osowa świerk pospolity - park TL świerk pospolity - park przy TL żywotnik olbrzymi - park przy TL
Ścieżka edukacyjno-ekologiczna nadleśnictwa Warcino „Przy zespole pałacowo-parkowym w Warcinie”
Głównym celem ścieżki jest pokazanie różnorodności zbiorowisk leśnych, złożoności zachodzących w nich procesów, roli wody w lesie, zmian w krajobrazie oraz działań podejmowanych przez leśnika służących zachowaniu lasów dla przyszłych pokoleń. Wędrówka ścieżką trwa około dwie godziny, trasa o długości 2,8 km przebiega wśród lasów Leśnictwa Szkolne i terenu Zespołu Szkół Leśnych i Ogólnokształcących.