ŁUPAWA / LUPOW

Dane ogólne
Historia
Zabytki
Pomniki przyrody
Galeria
Bibliografia, źródło, linki

Stempel pocztowy, klatkowy

Stempel pocztowy, klatkowy z 1901 roku

Stempel pocztowy z 1903 roku

Stempel pocztowy
Dane ogólne

Duża wieś sołecka, zbudowana na planie wielodrożnicy, położona w powiecie słupskim, w gminie Potęgowo na Równinie Słupskiej nad rzeką Łupawą przy drodze krajowej nr 211, zamieszkana przez 669 mieszkańców.
Nazwa pierwotna odnotowana w dokumentach w formie „de Lupaua” (1310), Lupow (1590). Nazwa przeniesiona z nazwy rzeki, a ta od czasownika - łupić, czyli byłaby to nazwa rzeki o obrywistych brzegach, jak gdyby łupanych i głębokim korycie.

Mapa wsi z 1903 roku

Zdjęcie lotnicze wsi z 1939 roku

Plan wsi sprzed 1945 roku - centrum wsi przy kościele

Plan wsi sprzed 1945 roku - część wsi za mostem w kierunku do Grąbkowa

Historia

1282 rok - najstarsza wzmianka o wsi. Łupawa znajdowała się wówczas w posiadaniu klasztoru w Kołbaczu.
około 1300 roku - miejscowość przeszła w ręce szlachciców polskich Svenzonen (Swięców), a po ich wymarciu - do niemieckiego zakonu rycerskiego (inne źródła podają, że po wygaśnięciu rodu Svenzonen przeszła w posiadanie rodziny Tesscn i Puttkamer. Później Ewald von Puttkamer z Łosina sprzedał posiadłość von Zitzewitzom).
1310 rok - był tu już kościół i pleban.
wiek XVII - wieś przeżywa okres prosperity, a szczególnie z początkiem panowania Fryderyka III.
1628 rok - rejestr podatkowy jako dziedzica wymienia Hectora zu Kantze, który posiadał na 260 ha - 6 zagrodników, 1 młyn, 1 karczmę, 1 pasterza i 1 parobka.
do 1683 roku majątek był własnością rodu von Zitzewitz, posiadającego w Łupawie XVI-wieczny zapewne zamek zwany Canitz, zniszczony w czasie wojny 30-letniej przez wojska szwedzkie.
1683 rok - dobra nabył Generalny Komisarz Wojenny Joachim Ernest von Grumbkow, który na ruinach starego zamku wzniósł pałac.
1689 rok - osada otrzymała na krótko prawa miejskie.
1690 rok - po śmierci Joachima Łupawę odziedziczył najmłodszy z jego czterech synów Filip Otto.
1752 rok - umiera Filip Otto, a ostatnim z von Grumbkowów właścicielem majątku zostaje jedyny jego syn - Filip Wilhelm.
do 1778 roku głoszono tu kazania kaszubskie.
1778 rok - po śmierci Filipa Wilhelma, główną spadkobierczynią pozostała jego jedyna córka, zamężna z von Podewilsem.
1779 rok - po śmierci pierwszego męża córka von Grumbkowa zawarła drugi związek małżeński z generałem leutnantem Fryderykiem Otto von Bonin. Od tej pory Łupawa należy do rodu von Bonin.
lata 1900-1920 - majątek był w posiadaniu von Puttkamerów.
1920 rok - dobra z powrotem należą do rodziny von Bonin. Ostatnim właścicielem był Ernest von Bonin.
1941 rok - był tu obóz pracy przymusowej dla Polaków.
9 marzec 1945 roku - do wsi wkraczają oddziały radzieckie i zdobywają most na rzece Łupawie.
1946 rok - gospodarstwo i pałac przejęło Państwowe Gospodarstwo Rolne.
Zabytki

Pałac - do lat 80-tych XX wieku we wsi stał barokowy palac zbudowany pod koniec XVII wieku.
Dwuskrzydłowy pałac w Łupawie należał do niewielu zachowanych na terenie powiatu słupskiego obiektów, które wraz z niezwykle bogatymi i ciekawymi dekoracjami wnętrz, dotrwał do naszych czasów w niezmienionej prawie - od chwili ich powstania - formie.
Kościół parafialny p.w. Matki Boskiej Częstochowskiej, zbudowany w stylu rokokowym w latach 1767-1772, murowany, halowy z wieżą.
Młyn wodny - zbożowy murowany, wybudowany w latach 1915-1919.
Elektrownia wodna Łupawa z jednym turbozespołem.
Park - rozległy podworski park krajobrazowy z resztkami starodrzewia.
Budynek mieszkalny nr 15, murowany z początku XX wieku.
Budynek mieszkalny nr 17, murowany z początku XX wieku.
Budynek mieszkalny nr 20, szachulcowy z 1890 roku. W obiekcie swą siedzibę miała Hitlerjugend - organizacja młodzieżowa NSDAP zorganizowana na wzór paramilitarny w 1922 jako przybudówka Oddziałów Szturmowych (SA).

Bdynek w czasie budowy


1942

2004
Budynek mieszkalny nr 21 - obecnie leśniczówka, murowany z przełomu XIX i XX wieku.
Budynek gospodarczy nr 21 szachulcowo-murowany z początku XIX i XX wieku.
Budynek mieszkalny nr 30, murowany z XX wieku.
Budynek mieszkalny nr 36, szachulcowo-murowany z końca XIX wieku.
Plebania nr 38, murowana z czerwonej cegły, zbudowana w końcu XIX wieku.
Dawny urząd celny nr 49, murowany - obecnie biura nadleśnictwa Łupawa.

nr 49 w 1901 roku - wtedy urząd celny

nr 49
Budynek usługowo-mieszkalny nr 58, murowany z początku XX wieku.

nr 58 w 1903 roku - pierwszy z lewej

nr 58 w 2004 roku

skrzyżowanie w centrum wsi oraz nr 58 podczas parady
Zespół osadniczy Łupawa-Poganice - cmentarzysko megalityczne (megality, czyli groby zbudowane z ogromnych kamieni, związane z wierzeniami, które do dziś nie zostały poznane) założone przez ludność kultury pucharów lejkowatych odkryto w pobliżu miejscowości na prawym brzegu Łupawy. Cmentarzysko położone jest na owalnej wyniosłości terenu, częściowo jest porośnięte lasem, częściowo wykorzystywane jako pole uprawne. Jego powierzchnia wynosi około 30 ha. Najlepiej zachowana część obejmuje 6 grobowców w kształcie trapezów o bokach długości od 7 do 70 metrów. Na tym cmentarzysku obok grobowców megalitycznych odkryto inne rodzaje grobów i pochówków, związane z kulturami łużycką i wschodniopomorską.
Cmentarz poniemiecki - położony jest koło obecnego miejsca piknikowego przy moście na rzece Łupawie. Do dziś zachowało się kilka znaczników krzyży i jeden nagrobek dziecka.

cmentarz w 1936 roku

Nagrobek dziecka w 2003 roku - krzyża dziś już nie ma

Pomniki przyrody

buk pospolity odmiana purpurowa i zwisła - obwód 320 cm, wysokość 30 m - park podworski
klon zwyczajny zwisła - obwód 315 cm, wysokość 28 m - park podworski
klon zwyczajny o obwodzie - obwód 295 cm, wysokość 26 m - park podworski
lipa drobnolistna o 2 odnogach - obwód 560 cm, wysokość 29 m - park podworski
Galeria


gospoda "Hotel zur Linde" w około 1904 roku - właścicielem był wówczas Carl Dahms

gospoda "Hotel zur Linde" w 1910 roku - dziś obiekt nie istnieje

gospoda "Hotel zur Linde" w 1943 roku

gospoda "Hotel zur Linde"

Plac Kościelny i gospoda "Hotel zur Linde"

zajazd w 1901 roku - właścicielem był wówczas Ries

zajazd w 1903 roku

zajazd w 1908 roku

zajazd w 1909 roku

zajazd - zakład gastronomiczny Ewalda Greinke w 1936

zajazd - zakład gastronomiczny Ewalda Greinke w 1942 roku

sklep w 1900 roku - właścicielem był J. Blumenhein. Sklep znajdował się z prawej strony zajazu

sklep w 1910 roku - budynek sklepu już nie istnieje

nr 44 jako dom kupiecki w 1901 roku. Obiekt znajdował się pomiędzy sklepem a kościołem

nr 44 jako dom kupiecki w około 1905 roku - właścicielem był niejaki Zielke, a swój sklep prowadził tu Friedrich Krone

nr 44 jako dom kupiecki - swój sklep prowadził tu niejaki Steinhagen

nr 44 w 2004 roku - elewacja boczna

nr 44 w 2004 roku - z pod farby przebija się stuletni napis

nr 16 - sklep "Casper" w 1903 roku, prowadzony przez Carla Caspary

nr 16 - sklep "Casper" w 1911 roku, prowadzony przez Carla Caspary, a należący do A. Fonfe

Sklep "Casper" w 1904 roku - pierwszy z prawej. Z lewej widać zajazd

Sklep Alberta Stiewe'a - obecnie budynek miszkalny

Sklep Alberta Stiewe'a w 1936 roku - pośrodku z prawej

Sklep Alberta Stiewe'a - pierwszy z prawej

Plac Kościelny - jest to część wsi na prawo od dawnej gospody "Hotel zur Linde". Budynki nie istnieją

budynek mieszkalny

nr 47

dom nauczyciela w 2006 roku

dom nauczyciela w 2006 roku

dwór w 1917 roku. Obecnie mieszkają tu 3 rodziny oraz mieszczą się biura gospodarstwa rolnego "Agro East Europe".

gorzelnia

widok na wieś w 1908 roku ze wzgórza zwanego "Wiesenberg"

widok na wieś w 1912 roku

ulica prowadząca z urzędu celnego

zakład rolny po 1945 roku

most w 1903 roku. Widok w stonę Grąbkowa.

most w 1904 roku

most w około 1912 roku - z lewej gospoda "Hotel zur Linde"

most w 1913 roku

most w 1943 roku

mały most

mały most

parking i przystań kajakowa przy moście na rzece Łupawie w 2003 roku

staw wiejski

rzeka w okolicach pałacowego parku w 1937 roku

rzeka w 1942 roku

bagienny staw w 1943 roku

leśna ścieżka przyrodniczo-edukacyjna - stacja przy młynie

leśna ścieżka przyrodniczo-edukacyjna

leśna ścieżka przyrodniczo-edukacyjna - obecnie nie ma już koła młyńskiego przy drogowskazie

Poczta w około 1905 roku

domy nad stawem - obecnie staw jest zarośnięty i zaniedbany

nr 34 - Pommerscher Greif w 1936 roku - Wcześniej był tu UG Łupawa a jeszcze wcześniej ośrodek zdrowia.


tajemniczy kamień - znajduje się na skraju wąwozu, za ostatnim domem po lewej na drodze do Czarnej Dąbrówki

mur otaczający park pałacowy w 2002 roku

Bibliografia, źródło, linki

Bibliografia:
Der Landkreis Stolp in Pomeren, Lubeck 1989, K.H. Pagel
Dokumentacja dotycząca zabytków z Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Gdańsku - delegatura w Słupsku.
Powiat słupski na starych pocztówkach (Landkreis Stolp auf alten Ansichtskarten), Słupsk 2006, T. Urbaniak, A. Szkudniewski

Zdjęcia nadesłali:
Andrzej Szkudniewski, Artur Kutni, Thomas Raschke.

Linki:
http://lupawa.fm.interia.pl
http://lupow.de - strona w budowie?
Ostatnia aktualizacja 24.04.2007
Wszelkie prawa zastrzeżone.
© 2003-2007 www.powiatslupsk.info - www.lupawa.4.pl - www.lupow.4.pl
outsider.tu@wp.pl