POWIAT SŁUPSKI

KĘPICE (niemieckie HAMMERMUHLE)
Dane ogólne
Niewielkie miasteczko położone w dolinie rzeki Wieprzy. Ludność: 4514 mieszkańców. Kod: 77-230 Nad jeziorem Obłęże nieopodal Kępic znajduje się ośrodek sportowo - rekreacyjny "Sobótka". Kępickie lasy słyną z obfitości w jagody i grzyby.
Historia
W czasach średniowiecznych obszary te, słabo zaludnione, należące wówczas do książąt sławieńskich, porastała gęsta puszcza. W tym okresie, na potrzeby miejscowej ludności, powstał tu młyn wodny - kuźnia. W XIX wieku, gdy w 1868 roku (powstanie Kępic) założono tu fabrykę papieru i celulozy osada, teraz już Hammermuhle, zyskała na znaczeniu. W 1878 roku wybudowano linię kolejową Słupsk - Miastko - Szczecinek. Z tego okresu pochodzą najstarsze budynki w Kępicach, tzw. ośmioraki dla robotników. Wszystko to stało się za sprawą Otto von Bismarcka - Żelaznego Kanclerza Niemiec, który w pobliskim Warcinie miał swoją rezydencję. Według ówczesnych fachowców, w fabryce produkowano papier niezwykłej jakości. Podobno w czasie II wojny światowej, skorzystały z tego hitlerowskie Niemcy, drukując tu słynne fałszywe dolary i funty szterlingi. Rozwój miejscowości przypada na lata 30-te XX wieku. W tym okresie powstało osiedle domków jednorodzinnych. Na cele rozbudowy miasta wycięto ok. 50 ha lasu. Wyzwolenie Kępic przez oddziały radzieckie, spod władzy niemieckiej nastąpiło 6 marca 1945 roku, nowozdobytą miejscowość, Rosjanie przemianowali na Businko i przyłączyli do Polski. Po zakończeniu II wojny światowej do Businka zaczęły napływać rzesze osadników z całego kraju. W 1946 roku otwarto szkołę. Ze względu na brak maszyn nie udało się wznowić działalności fabryki papieru i celulozy. 1947 rok - Businko zmiena nazwę na Kępice. Przez pierwsze 15 lat po wojnie Kępice były gromadą, a w 1960 roku stały się osiedlem. czerwiec 1957 roku - uruchomiono Kępickie Zakłady Garbarskie dzięki którym Kępice rozwijały się jako ośrodek przemysłowy. 1967 rok - Kępice uzyskały prawa miejskie.
Zabytki
Budynki mieszkalne (ul. Niepodległości 8, 9, 10 i 11) murowano-szachulcowe z początku XX wieku. Elektrownia wodna. W 1890 roku dla potrzeb papierni i tartaku wybudowano na Wieprzy siłownię wodną. W 1918 r. siłownia przekształcona została w elektrownię wodną, zasilającą zakład papierniczy. Od 1945 r. elektrownia, po zdemontowaniu i wywiezieniu urządzeń, była nieczynna. W 1958 r. przejęły ją Zakłady Garbarskie w Kępicach i uruchomiły jako swoją elektrownię przemysłową. W 1980 roku obiekty przekazano Zakładowi Energetycznemu w Słupsku. W 1996 roku zostały one poddane gruntownej modernizacji. Powierzchnia zlewni 830 km2, średni przepływ 9,14 m3/s, moc instalowana 340 kW (2 turbozespoły), przełyk instalowany 13,5 m3/s, spad 4 metry. W skład obiektu wchodzi jaz o 6 przęsłach, długości 20 m, zbiornik o powierzchni 12,5 ha i pojemności użytkowej 120 tysięcy metrów, kanał długości 225 metrów oraz umocnienia (beton i faszyna).