|
|
| DAMNO (niemieckie DAMMEN) |
|
| Dane ogólne |
|
| Wieś sołecka obejmująca miejscowości Głodowo i Wiatrowo, położona nad rzeką Łupawą w środkowej części Pobrzeża Słowińskiego na Wysoczyźnie Damnickiej, zamieszkana przez 632 mieszkańców.
|
| Historia |
|
Nazwa po raz pierwszy pojawiła się w dokumentach w 1325 roku i zapisana została jako Dambona - nazwa wiąże się z dębem, pospolitym na Pomorzu drzewem. Wieś Damno składała się uprzednio z dwóch części, zwanych Wendisch Dammen i Gross Dammen. Pierwsza część zamieszkiwana była przez Kaszubów, drugą zamieszkiwali niemieccy koloniści, nie wiadomo jednak gdzie znajdowały się obie części. W 1419 roku Damno było częścią dóbr Zakonu Krzyżackiego. Gospodarzyli na nich von Schwavenowie, von Weiherowie i von Belowie. W 1696 roku Gerd von Belov sprzedał wieś Klausowi Heinrichowi von Lettow. Pozostała ona w rękach tej rodziny przez szereg lat. W 1784 roku we wsi znajdował się folwark, rezydował tu kaznodzieja (do 1796 roku głoszone były tu kazania w języku kaszubskim), była też kuźnia i młyn wodny na rzece Łupawie. Razem wieś liczyła wtedy 29 domów - gospodarstw chłopskich. W 1800 roku wieś należała do rodziny von Mitzlaff. Zachowane dokumenty z lat 1819 i 1821 bywały
podpisywane przez niepiśmiennych mieszkańców wioski trzema krzyżykami, zamiast nazwisk. W pożarze, który wybuchł we wsi w dniu 14 sierpnia 1842 roku, spłonęło wszystko, co tylko mogło; ogień nie oszczędził m.in. kroniki wsi i innych, starych dokumentów. W 1838 roku za sumę 40 tysięcy ówczesnych talarów wieś nabył obywatel Arnold i zarządzał nią do 1884 roku, następnymi właścicielami byli: porucznik Fritze (1893 rok), A. von Livonius (1924/28 rok) i Dr E. von Livonius do 1945. Szkoła wymieniana jest we wsi po raz pierwszy w roku 1708. Nową szkołę zbudowano w Damnie w 1922 roku.
Oberża w 1919 roku - budynek istnieje do dziś (nr 16) za wyjątkiem widocznej z prawej strony sali balowej.
| | Zabytki |
|
Kościół ewangelicki, obecnie rzymsko-katolicki, parafialny, murowany z 1878 roku.
Dwór Artura von Livoniusa, klasycystyczny, zbudowany około połowy XIX wieku przebudowany w latach 1937-40. Budynek murowany, parterowy z łamanym dachem i ryzalitem frontowym oraz balkonem i tarasem, Legenda mówi, że istniejący pałac jest drugim z kolei, poprzedni się zapadł, gdy jego właścicielka poszczuła żebraczkę psami.
Dom nr 25, murowany z początku XX wieku. Ciekawa stolarka okienna i drzwi zewnętrzne.
Młyn - obiekt położony na rzece Łupawie na południe od wsi.
Młyn w 1935 i 2005 roku. Jak widać młyn znacznie rozbudowano.
Cmentarz poniemiecki znajduje się na północ od wsi. Dziś nie ma już na nim śladu po niemieckich nagrobkach. Cmentarz jest użytkowany do dziś.
|
Strona główna.
Wszelkie prawa zastrzeżone
Ostatnia aktualizacja 12.11.2006
© 2003-2006 e-mail outsider.tu@wp.pl
| |
